De kerkleden en het priesterschap

De hoofdoorzaak van de vitaliteit van de Koptische kerk, tot op heden, is te danken aan de positieve interactie tussen de geestelijkheid en de gelovigen. De gelovige ziet het priesterschap als een geestelijk vaderschap. De geestelijke is geen werknemer die bepaalde taken in een organisatie uitoefent, maar een echte vader die nooit met pensioen gaat. Bovendien kan het vaderschap van de geestelijke niet vernietigd worden, zelfs niet door de dood.

Door dit vaderschap proeft de gelovige het unieke vaderschap van God en het moederschap van de kerk. Daarom hecht de gelovige aan God en aan Zijn kerk zoals een zoon en een dochter.

De geestelijke behandelt de leken alsof ze zijn eigen familie zijn en neemt deel aan hun aangelegenheden. Bijvoorbeeld: als een kind geboren is, komt de priester met de diakenen langs. Samen met de familieleden en de vrienden bidden ze het dankgebed en zingen ze een lofzang aan God.

Wanneer het kind gedoopt moet worden, dient de priester dit sacrament toe in een vreugdevolle sfeer. Indien een gelovige ziek wordt, wordt de liturgie van de" Ziekenzalving" gehouden en als men problemen  heeft, wordt de offerande ten behoeve van die persoon  geofferd in de misdienst. Bij overlijden draagt de kerk een gebed op en troost het gezin van de overledene door deelname aan het gebed van de "Derde dag" en de "Veertigste dag". De leken hebben een positieve rol in de kerk, ze hebben het recht om de priester uit te kiezen, bij liturgieën  nemen ze deel aan lofzangen en aan dankgebeden, samen met de priester.